Το θέμα της αξιοποίησης Ελεύθερου Λογισμικού Ανοιχτού Κώδικα στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα και η ανάπτυξη ανταγωνισμού στον τομέα των λειτουργικών συστημάτων, απασχολεί και τον ελληνικό πολιτικό. Πρόσφατα έγινε γραπτή ερώτηση στη Βουλή και οι απαντήσεις που δόθηκαν από τα εμπλεκόμενα υπουργεία είναι ενδεικτικές της γνώσης τους για το θέμα.

Είναι αλήθεια οτι το θέμα ΕΛΑΚ δεν έχει φτάσει στην ωριμότητα που έχει σε άλλες χώρες, και βέβαια όχι γιατί λείπει η κατάλληλη ομάδα χρηστών που να ασχολείται. Όπως φαίνεται τα δύο τελευταία χρόνια, η θετική εμπλοκή μεγάλων εταιρειών και η υιοθέτηση του νέου επιχειρηματικου μοντέλου που προσφέρει το ΕΛΑΚ, του εχει δώσει αρκετή δημοσιότητα και την αναγνωρισιμότητα που απαιτείται για την υιοθέτησή του από επιχειρήσεις και ιδιώτες. Η εξωστρέφεια του κόσμου του ΕΛΑΚ φαίνεται οτι αποδίδει.

Ένα από τα προβλήματα του χώρου του ΕΛΑΚ και στην Ελλάδα είναι οτι αντιμετωπίζεται σαν χώρος πειραματισμού και ιδιαίτερης εξειδίκευσης, αλλά γι’ αυτό δεν φταίνε πάντα οι άλλοι. Σε χώρους εξειδικευμένης γνώσης υπάρχει πάντα το δίλημα: λίγοι και καλοί ή πολλοί και ότι νά’ ναι; Τίποτα όμως δεν εμποδίζει την παρουσία των μεν μέσα στους δε. Μέχρι πρόσφατα το ίδιο δίλημα ίσχυε στην Ελλάδα και για τις τηλεπικοινωνίες.

Προφανώς ο χώρος του ΕΛΑΚ υπάρχει επειδή εξυπηρετεί μιά αναγκαιότητα, για την οποία βέβαια μπορούν να μιλήσουν καλύτερα οι πρωτεργάτες του. Αλλά ο καθένας για λογαριασμό του αξιοποιεί και διαφορετικές πλευρές της σημερινής πραγματικότητας του ΕΛΑΚ. Είναι αυτονόητο οτι η ανάπτυξη του χώρου μέσα από τις καθιερωμένες αρχές του, δηλαδή τις άδειες ΕΛΑΚ (GNU, BSD κλπ), βοηθά εξ ίσου δημιουργούς και χρήστες. Γι αυτό και η ευρεία δημόσια συζήτηση μόνον καλό μπορεί να κάνει στον χώρο του ΕΛΑΚ.

Θα πρέπει να μήν ξεχνάμε, παρ’ όλο που πολλές φορές η πραγματικότητα φαίνεται να μας διαψεύδει, οτι οι πολιτικοί είναι οι δικοί μας εκπρόσωποι σ’ αυτή τη δημοκρατία. Και ότι όσο περισσότερα απαιτούμε, τόσο περισσότερα γίνονται.